KISKANÇLIK

Şeytanın yaptığı bir gökkuşağı gibidir kıskançlık. İçinde siyahtan mora doğru her tür karanlık rengin kıpırdadığı bir gökkuşağı… Sevdiğin tarafından sevilmediğin endişesinin yarattığı keder. İstediğine dokunamamanın getirdiği huzursuz, yalnızlık duygusu, beğenilmediğine inanmanın yarattığı aşağılanma, bir başkasının sana tercih edildiğini düşünmenin getirdiği eziklik ve öfke... Alay edilme korkusu. Benliğine olan güvenini kaybetmenin sonucunda kendini değersiz görme. Bir başkasının beğenisine muhtaç olduğunu hissetmenin zavallılığı…

Bütün bu karanlık, bu yok edici duygular demirden bir kapı gibi kapanır üstüne. Kendini tutsak, kıskandığını özgür görürsün. Ne gariptir ki, seni sevindiren o gülümseyiş artık seni aldatmak için olduğunu düşünürsün. İşte bu sefer kuşkularına düşmanlık karışır. Bir insanın, birini hem sevip hem de ona düşmanlık duyması kadar taşınması zor bir duygu ikiliği inanın az bulunur.

Bunca olaydan acı çekmişsindir. Tek kurtuluş yolu şudur belki de; sevdiğini sevmekten, kıskandığını kıskanmaktan vazgeçtiğinde, çektiğin acının intikamından da vazgeçeceksin demektir!

alıntı